27 دسامبر 2023- میکروبیوم، مجموعه‌ای از داده‌ها را در مورد سلامت و بیماری ارائه می‌کند و یافته‌های جدید نشان می‌دهد که آنتی‌بادی‌ها علیه میکروب‌های روده می‌توانند میزان پاسخ بیماران را به یک داروی جدید آنتی‌بادی مونوکلونال که شروع دیابت نوع 1 را به تاخیر می‌اندازد، تعیین کنند.

دانشمندان به طور فزاینده ای دریافتند که میکروبیوم روده با سلامت و بیماری رابطه غیرمنتظره ای دارد. برای مثال، تحقیقات بر روی محور روده-مغز، رابطه ی شگفت انگیزی را بین میکروب های روده و سلامت روان نشان داده است. اما محققان پزشکی می گویند که این فهرست طولانی تر است و ارتباط با میکروب های روده به همان اندازه پیچیده است.

اکنون، داده‌های یک کارآزمایی بالینی به محققان اجازه داده است تا چگونگی تأثیر میکروبیوم روده را بر پاسخ بیماران به تپلوزیماب، دارویی که دیابت نوع 1 را به تاخیر می‌اندازد، ردیابی کنند. این درمان آنتی بادی مونوکلونال، سلول هایT را هدف قرار می دهد و از تخریب سلول های بتا تولید کننده انسولین جلوگیری می کند. این آنتی بادی اولین درمانی است که توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده برای به تعویق انداختن این اختلال متابولیک در افراد پرخطر تایید شده است.

سازمان غذا و داروی آمریکا این دارو را بر اساس نتایج یک کارآزمایی بالینی تصادفی به نام مطالعهTrialNet-10 یا به اختصار مطالعهTN-10 تأیید کرد. محققان پزشکی از دانشگاه تورنتو کارآزماییTN-10 را مجدداً بررسی کردند و بیش از 200 نمونه خون از 63 شرکت‌کننده را قبل و بعد از درمان با تپلیزوماب مطالعه نمودند.

یافته‌های حاصل از تجزیه و تحلیل دانشمندان در تورنتو، که در مجلهScience Translational Medicine  گزارش شده است، توجه جدیدی را به رابطه ی سیستم ایمنی با میکروبیوم جلب کرد و نشان داد که چگونه میکروب‌های روده می‌توانند پیشرفت دیابت نوع 1 را شکل دهند. با در دست داشتن این دانش جدید، پزشکان ممکن است بیمارانی را که به احتمال زیاد به تپلیزوماب پاسخ می دهند، بهتر مشخص کنند.

زمانی دیابت نوع 1، به عنوان دیابت نوجوانان شناخته می شد، زیرا این اختلال اغلب در دوران کودکی شروع می شود، این بیماری با مجموعه ای از علل بالقوه مرتبط است. این اختلال به یک جزء از سیستم ایمنی بدن مرتبط است که سلول‌های بتای تولیدکننده انسولین را در جزایر لانگرهانس پانکراس از بین می‌برد. تخریب سلول های بتا منجر به وابستگی مادام العمر به انسولین می شود.

پزشکان می گویند که دو دلیل احتمالی دیگر برای دیابت نوع 1 وجود دارد: استعداد ژنتیکی برای ابتلا به این بیماری و قرار گرفتن در معرض ویروس های خاص. در هر صورت- DNA معیوب یا قرار گرفتن در معرض ویروس - نتیجه نهایی حمله سلول های T به سلول های بتا در پانکراس است[1]. دیابت نوع 1 به عنوان یک بیماری خود ایمنی طبقه بندی می شود، اما به طور دقیق تر به عنوان یک بیماری خود التهابی تعریف می شود.

دکتر Quin Yuhui Xie، نویسنده اصلی این تحقیق، گفت: «درمان های هدفمند ایمنی برای درمان بیماری های خود التهابی کارآمد هستند. به عنوان مثال، درمان با تپلیزوماب آنتی بادی ضد CD3 اختصاصی سلولT ، شروع بیماری را در شرکت‌کنندگانی که در معرض خطر بالای دیابت نوع 1 بودند در کارآزمایی TrialNet 10  به تأخیر انداخت.

دکتر Xie، محقق بخش بیوفیزیک پزشکی در دانشگاه تورنتو در کانادا افزود: «با این حال، ناهمگونی در پاسخ‌های درمانی در TrialNet-10 و دیگر آزمایش‌های ایمونوتراپی، شکاف‌هایی را در درک پیشرفت بیماری و پاسخ‌های درمانی آشکار می سازد».

سازمان غذا و داروی آمریکادر نوامبر سال 2022 تپلوزیماب را بر اساس یافته‌هایی تایید کرد که نشان می داد همه بیماران در مطالعه TN-10 مزایای یکسانی را با این درمان تجربه نکردند. دکتر Xie اکنون می‌گوید که دلیل این اختلاف ممکن است توسط باکتری‌های مکامنسال خاص توضیح داده شود. باکتری هایCommensal به اصطلاح "باکتری های دوست" هستند. آنها میکروبیوتا را تشکیل می دهند، جامعه ای متنوع که تعداد آن به تریلیون ها می رسد که در سطوح مخاطی و اپیدرمی بدن انسان زندگی می کنند. این باکتری ها نقش مهمی در دفاع در برابر عوامل بیماری زا و ظاهراً در پاسخ به داروی تپلیزوماب ایفا می کنند.

دکتر Xie، گفت: «ما پاسخ‌های آنتی‌بادی ضد کامنسال را علیه گروهی از گونه‌های باکتریایی روده با طبقه‌بندی متنوع در سرم‌های شرکت‌کنندگان در کارآزماییTN-10  قبل و بعد از درمان با تپلیزوماب یا دارونما بررسی کردیم».

تیم تورنتو این نظریه را مطرح کرد که تفاوت‌ها در پاسخ‌های بیماران را می‌توان با آنتی‌بادی‌های ضد کامنسال که علیه میکروب‌های کامنسال در میکروبیوم روده هدایت می‌شوند، توضیح داد. سپس این تیم پروفایل آنتی بادی را در 228 نمونه ی سرمی از 63 شرکت کننده در کارآزمایی TN-10 قبل و بعد از درمان با تپلیزوماب تجزیه و تحلیل کردند.

بیمارانی که پاسخ آنتی‌بادی طولانی‌تری به سه گونه از باکتری‌های روده-  Bifidobacterium longum،Enterococcus faecalis  وDialister invisus  داشتند - قبل از تشخیص دیابت نوع 1، زمان بیشتری برای درمان با تپلیزوماب داشتند. داده‌های کارآزمایی بالینی نشان داد که بیماران با پاسخ‌های ایمنی قوی‌تر در برابر این سه میکروب روده ای، بیشترین سود را از اثرات این دارو در تاخیر شروع بیماری به دست می‌آورند.

دکتر Xie، در پایان گفت: میکروبیوم روده منبع بالقوه ای از نشانگرهای زیستی است. تیم تورنتو قبلاً گزارش داده بود که پاسخ آنتی‌بادی به باکتری‌های روده با تشخیص دیابت نوع 1 مرتبط است و نشان می‌دهد که برخی از پاسخ‌های ایمنی ضد میکروبی ممکن است به پیش‌بینی شروع بیماری کمک کند.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2023-12-gut-microbes-patients-response-drug.html